گلايدرها؛هواپيماهاي بي موتور(1)

گلايدرها هواپيماهايي هستند که موتور ندارند، بنابر اين براي اينکه آنها مانند يک هواپيماي معمولي به پرواز در آيند، يا بايد آنها را در هوا کشيد يا بايد از يک نقطه ي بلندتر از محل فرود آنها، پرتابشان کرد. در اين صورت چون نيروي جلوبرنده ي به خصوصي به گلايدر وارد نمي شود، پس از پرتاب گلايدر شروع به نزول و پايين آمدن مي کند. بنا بر اين مطلوب اين است که آنها به آهستگي ارتفاع کم کنند. اين بدان معناست که گلايدرها بايد از طراحي دقيق تري نسبت به هواپيماهاي موتوردار برخوردار باشند.

تاريخچه

در چين باستان از کايت که مدل هاي ابتدايي گلايدرها هستند استفاده نظامي مي شد. اولين مدل گلايدر در 500 سال قبل از ميلاد ساخته شد پس از آن افراد زيادي دست به ساخت اين نوع هواپيماها کردند که معروف ترين آنها عباس ابن فرناس بود که به مدل هاي قبلي خاصيت تغيير وزن و بالهايي که را اضافه کرد که به پشت فرد نصب شده  و با دست او هدايت مي شد. او همچنين توانست 10 دقيقه با پرنده خود پرواز کند، البته شايان ذکر است که او در هنگام نشستن به زمين خورد و به طور جدي مصدوم شد.

برای دانلود کلیک کنید

فضاپيماي  New Horizons

چرا خبري از مأموريت هاي سرنشين دار به مريخ و مشتري و فراتر از آن نيست؟ چرا مأموريت هاي بدون سرنشين براي مرزهاي منظومه شمسي موسوم به کره خورشيدي (Heliosphere) که مي توانند حاوي اطلاعات مهمي در مورد پيدايش منظومه شمسي و حتي جهان باشند. در نظر گرفته نمي شوند؟ و بالاخره چرا مأموريت هايي براي رفتن به ستاره هاي ديگر در جستجوي سياراتي مشابه زمين که داراي حيات هستند وجود ندارد؟
جواب اين سؤالات بيانگر مهمترين مشکلي است که فعلاً پيش روي دانشمندان فضايي قرار دارد و آن اين است که سيستم هاي پيشران (Propulsion Systems) کنوني که از فرايند سوخت شيميايي استفاده مي کنند، قادر به رساندن فضاپيماهاي بدون سرنشين به سرعت هاي بسيار بالا (براي کاهش زمان سفر به مقاصد خارج از منظومه شمسي) يا حمل وزن زياد فضاپيماي سرنشين دار در مسافت هاي طولاني (مانند فاصله تا مريخ) نيستند.

برای دانلود کلیک کنید

تاریخچه ی مختصری از Boeing

william edward boeingبر هیچ كس پوشیده نیست كه كمپانی بوئینگ یكی از بزرگان و پیشگامان صنعت هواپیمائی دنیا می باشد كه خدمات بزرگی در جهت ارتقا « پرواز» انجام داده است، بنابراین لازم دیده شد تاریخچه ای از این كمپانی و موسس آن (هر چند كوتاه و مختصر) در این مقاله آورده شود.
dyna-soar

The beginnings: 1903-1938

در سال 1903 دو رویداد، تاریخ هواپیمائی مدرن را آغاز نمود. اوّل آنكه برادران رایت  اولین پرواز خود را در شمال كارولینا  انجام دادند و دوم آنكه آقای ویلیام بوئینگ  (متولد اوّل اكتبر 1881 در Detroit) دانشگاه مهندسی Yale را ترك كرد. سپس در سال 1908 به سیاتل  رفت و دو سال بعد برای تماشای اوّلین نمایش هوایی  آمریكا به لس آنجلس رفت. وی برای راندن یكی از هواپیماهای درون این نمایش هوایی تلاش بسیار نمود ولی هیچكدام از 12 خلبان این نمایش هوایی این لطف را به او نكردند. آقای بوئینگ ناامیدانه به سیاتل برگشت و بر آن شد تا درباره ی این علم نوین (aviation) بیشتر بیاموزد، به همین منظور در كلوپ دانشگاه سیاتل مشغول به مطالعه و تحقیق شد.
وی در پائیز سال 1915 برای فراگیری درس های پرواز به كالیفرنیا رفت. وی در این مدت در محل نگهداری قایق خود  به كمك آقای Westervelt به ساختن هواپیما مشغول بود و نام اوّلین هواپیمای خود را B&W نهادند.

برای دانلود کلیک کنید

تذرو، نخستین هواپیمای جت آموزشی ساخت ایران

تاریخچه تذرو:

جت آموزشی سبک JT-2-2 تذرو نخستین بار در سال 2000 به پرواز در آمد و در نمایشگاه هوایی کیش سال 2002 در معرض دید مردم قرار گرفت.
مجموعهء صنعتی اوج تکمیل کنندهء این طرح میباشد.در سال 1987 و در زمان جنگ ایران و عراق این مجموعه تاسیس شد هدف این مجموعه تولید لوازم یدکی ابتدایی برای هواپیماهای نهاجا و در کنار آن کار بر روی طرح اصلی یک پرندهء آموزشی/رزمی بود.این طرح برنامهء یاحسین نیز نامیده میشد که تاسیسات ساخت آن در حومهء فرودگاه مهرآباد قرار داشت و دارد.تذرو یک جت آموزشی سبک است که به منظور جایگزینی با هواپیماهای T-33A و F-5B که هر کدام به ترتیب 50 و 40 سال است که در خدمت این نیرو قرار دارند طراحی و ساخته شد این هواپیما توانایی حمل سلاح های سبک را به منظور عملیات رزمی/آموزشی و ضد شورش دارد حمل راکت اندازهای 7 تایی و همچنین تیربار های سبک را در چهار جایگاه زیر بالهایش دارد.در نمایشگاه هوایی کیش 2002 تذروی به نمایش عموم گذاشته شده بود که در واقع نمونهء سوم و تکمیل شدهء جت آموزشی سبک درنا بود که بر پایهء گزارشها در سال 1985 نخستین پروازش را انجام داده بود دومین نمونهء درنا رعد نامیده میشد که در حدود سال 2000 تکمیل و به پرواز در آمد بنابر این تذرو کنونی را میتوان سومین جت تکامل یافتهء پروژهء یا حسین دانست.این هواپیما که تا کنون تولید انبوهش شروع نشده و طرح آن از حدود 20 سال پیش شروع شده است در آینده به عنوان یک جت آموزشی سبک به منظور آموزشهای ابتدایی تا پیشرفته به کار خواهد رفت که پس از آن نمونهء پشتیبانی هوایی نزدیک آن هم تولید خواهد شد این نمونه که تا کنون تکمیل شده است از نظر ساختار داخلی برای ایفای نقش رزمی تقویت گردیده است.نیروی هوایی در سال 2003 تعداد 5 فروند تذرو را برای ارزیابی سفارش داده که تا به حال کار تکمیل یک پیش نمونه و سه تذرو عملیاتی تکمیل گردیده است این پرنده ها در یک برنامهء آزمایشی و ارزیابی از جهات آموزشی و رزمی و آزمایشهای پروازی و سازه ای به کار خواهند رفت.نیروی هوایی ایران 25 فروند دیگر از این هواپیما سفارش خواهد داد تا به طور کامل جایگزین هواپیماهای آموزشی F-5B که به تعداد 20 فروند در نیروی هوایی موجود است(13 فروند از این هوپیماها پیشتر F-5A بودند که طی برنامهء سیمرغ به F-5B تبدیل شدند)شود.

برای دانلود کلیک کنید

سير فضانوردي

ا ز آرزوهاي اوليه‌ي بشر اين بود كه بتواند مانند پرندگان پروزا كند به دنبال اين هدف ابتدا از بالون‌هايي كه پوشش آن از پارچه‌اي غيرقابل نفوذ بود استفاده كرد و درون آن‌ها را از گازهاي سبك‌تر از هوا پر نمود و به آسمان صعود كرد.

اما اين نوآوري با خواست او فاصله‌ي زياد داشت. لنگلي Langley منجم آمريكايي بود كه در زمينه‌اي آئروديناميك هم تحقيقات جالبي به‌عمل آورده بود، نحوه‌ي تأثير هوا بر بال‌ها و نيز چگونگي تغيير اين تأثير را با شكل بال هواپيما دقيقاً مورد بررسي قرار داده بود لكن در ساختن هواپيما دستخوش اشتباهاتي گرديد به‌ويژه در زمينه‌ي قدرت و مقاومت مواد ساختماني كه به‌كار برده خطاها فاحش بود. از اين‌رو نتوانست هواپيمايي قابل استفاده و كارآمد بسازد. او در طي تحقيقات خود پنجاه‌هزار دلار از دولت كمك مالي دريافت كرده بود اما نتيجه‌ي كارش رضايت‌بخش نبود. به‌همين علت روزنامه‌ي نيويورك‌تايمز در يك سرمقاله‌ي بسيار انتقادي نوشت صرف وجوه ملي در راه تحقق بخشيدن به يك رؤياي واهي كاري احمقانه است و در همين مقاله اشاره كرده بود كه بشر تا هزار سال ديگر قادر به پرواز نخواهد بود. فضا را 9 روز پس از انتشار اين مقاله برادران رايت Wright به‌نام‌هاي اورويل و ويلبر با استفاده از تجارب ليلينتال Lilienthal توانستند نخستين پرواز موفقيت‌آميز خود را در هوا انجام دهند. ليلينتال مهندس آلماني مانند بسياري از مردان در رؤياي پرواز در آسمان‌ها بود، او پرواز پرندگان را منبع الهام خود قرار داده بود و مي‌كوشيد همان اصول را براي پرواز انسان معمول دارد و براي آن‌كه نيازي به بر هم زدن بال‌ها نداشته باشد، همان دامي كه براي بسياري از مخترعان وجود داشت خود را به انجام پروزا با هواپيماي بي‌موتور قانع ساخت تا در آخرين سال‌هاي قرن 19 اولين پرواز خود را با هواپيماي بدون موتور صورت داد. طولي نكشيد اين‌گونه پرواز‌ها به‌صورت رايج‌ترين ورزش هواپيمايي دهه‌ي آخر قرن 19 درآمد. همان‌طور كه يك قرن قبل صعود با بالون يك نوع تفريح به‌حساب مي‌آمد. ليلينتال صدها بار اين كار را با موفقيت انجام داد اما يك‌بار كه سرگرم آزمايش سكان هواپيما بود بر زمين سقوط كرد و درذشت. اگر او 7- 8 سال ديگر زنده مانده بود پرواز برادران رايت را به چشم مي‌ديد. برادران رايت هيچ‌كدام تحصيلات دانشگاهي نداشتند ولي نشان دادند در سايه‌ي استعداد و پشتكار مي‌توان مهم‌ترين كارها را انجام داد.

برای دانلود کلیک کنید